حتماً شما هم چشمتان به آن كاريكاتور موهن در مجلة كيهان كاريكاتور افتاده است، و  بازتاب نجيب قلم به دستان را خوانده ايد.

راستش نمي دانم چه بگويم و چه بنويسم كه به قول يكي از دوستان، به تريج قباي كسي برنخورد، ما جماعت لركه قلممان هم از اصا لت لري الهام مي گيرد  معمولا مواظبيم در كلام و اشارة مان كسي را نرنجانيم و البته رنجشهاي خود را هم غالباً زود از ياد مي بريم وكاري هم به عذر خواهي و شرمنده شدن يا نشدن ديگران نداريم.

 در هر حال ذكر چند نكته در اين مجال خالي از فايده نيست:

1. كوشندگان اينگونه تحركات سخيف ممكن است منشائي واحد داشته و داراي خط ارتباطي ولو نا محسوس با قصد دامن زدن به مسائل قومي باشند تا از پس آن تفرقه بكارند و طوفان درو كنند. پس آنها كه بايد هوشيار باشند به هوش و به گوش.
2. اگر ديروز اقدام موهن يكي از ويژه نامه هاي مرتبط با روزنامة ايران را برخي به اوضاع نا بسامان مديريت مؤسسة ايران و مسائل داخلي خبرگزاري آن روز نسبت مي دادند، تعجب و نا باوري از اقدام  كيهاندو چندان است كه معمولاً به حساسيت ها توجه مي كند و ريزترين مسائل سياسي- اجتماعي از چشمان تيز بين آنها پنهان نمي ماند.
3. اگر اقدام كنندگان به اين روشهاي غير معقول و كم ارزش مي خواهند حساسيت قوم لر را بر انگيزند، بدانند مردم شريف و نجيب لر با درك عميق خود سفاهت آنان را درك مي كنند، اما  اين مردم با اصالت و ريشه دار ، از كرانه هاي خليج فارس تا دشتهاي گرم خوزستان و قله هاي برافراشتة زاگرس هموارة تاريخ دريافته اند كه خون پاكشان در جاي جاي اين كهن مرز و بوم ناجي اين ملت از شرارت دشمنان خارجي بوده پس چه باك از طعنه و نا مرادي نااهلان  زيرا كه اين مردمان خود ايراني ترينند.
4. « قوم ما اينگونه اند»، اما اگر مبادي ذيربط و مجاري قانوني فكري معقول براي اين معضل مطبوعاتي كه زخمي رو باز را مي ماند كه هر از چند گاهي نمك شوم تفرقه بر آن مي پاشاند نكنند، تداوم آن فرجام خوشي ندارد.
5. نمي دانم تا اين لحظه  مسئوولان كيهان  کاریکاتور  چه گفته اند و چگونه نجابت اين قوم را پاسخگو بوده اند؛ اما كمترين انتظار عذر خواهي رسمي از سوي نشريات اهانت كننده است. تا به قول حافظ عليه الرحمه:    آبي به روزنامة اعمالشان باشد كه بتوان حروف گناه را  از اوسترد.