"کن خموش این دوزخ از "گفتار سبز

کان زمرد دافع این اژدهاست

هنوز هم نام غلامرضا تختی اسطوره ورزش ایران برای ما سراسر حسرت و دلتنگی است. تختی نادره مردی بود که از پس هزاره ها نام ایرانی را فریاد زد و به خاطر مرام و مسلک و فتوت و دلیری و مردمداری اش تا همیشه در ذهن و زبان و قلب ایرانیان زنده است. اما غلامرضای کوچک حکایت دیگری دارد. غلامرضا تختی نوه تختی بزرگ است .پدر و مادرش بابک تختی و منیرو روانی پور هر دو نویسنده اند با دنیای ذهنی خودشان و غلامرضای کوچک هم عوالم دیگری را جستجو می کند . شاید بهتر باشد شما هم به وبلاگ غلامرضای کوچک سری بزنید....:
http://cheragh75.blogfa.com/post-104.aspx

نوشته شده توسط والی زاده در 8 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •