حتما در ایام محرم امسال این نوحه را بسیار شنیدید:

چیست تقصیر من ای قوم که امروز جهانی

شده آماده به قتلم همه با تیغ و سنانی؟

در شما نیست ز اسلام نه نامی و نشانی

أنا عطشان و قد احرق نطقی و لسانی {عطش مرا فرا گرفته و کلام و زبانم آتش گرفته}

أنا ظمئان و قد احرق قلبی و فوادی {تشنه هستم و قلب و سینه ام سوخته است}

أنا مظلوم حسین

أنا محروم حسین

زیر خنجر شه لب تشنه حسین گفت:

تو ای شمر ستمکار

تو ای ملحد مکار

تو ای کافر غدار

اگر من نشناسی، بگویم بشناسی:

حسینم و ضیاء القمرینم، قتیل الودجینم {من حسینم و نور خورشید و ماه هستم و کششده و دو رگ گردن بریده}

امام الحرمینم أنا الفضه وابن الذهبینم {پیشوای حرمین مکه و مدینه ام، منم نقره و فرزند دو طلا- علی و فاطمه سلام الله علیهما-}

أنا مظلوم حسین

أنا محروم حسین

منم شهپر جبریل منم آیه ی تطهیر

منم نخله خوبان منم زاده زهرا

منم عرش و منم فرش

منم کرسی و لوح و قلم و باعث ایجاد دو عالم

أنا مظلوم حسین

أنا محروم حسین(فایل صوتی این نوحه)

اجرای این نوحه در تاریخ 22 دی ماه 1386 در کربلای معلا توسط فضل الله روانی که به نام «نزار القطری» مشهور است در شبکه سوم سیما بعد از اخبار شبانگاهی 24 دی ماه  بسیار مورد توجه قرار گرفت.

بعد از چاپ مقاله ام در سروش (شماره 1343) با نام  مهندسی پیام محرم در رسانه ملی ( برای دیدن آن کلیک کنید) با توجه به اشاره ای که به نزار القطری  و لحن حماسی و اسطوره ای او در قیاس به نوحه های بی رمق این سالها کرده بودم دوستانی با بنده نماس گرفته و اطلاعات جالبی در خصوص این نوحه خوان قطری که در واقع یک مجری و برنامه ساز کودک است به بنده منتقل کردند.( اطلاعات بیشتر درباره او را در سایت آفتاب به نقل از همشهری جوان  اینجا می توانید بخوانید)

اما نکته ای که در این میان قابل توجه و برای لرستان پژوهان ارزشمند است دانستن نام شاعر این ابیات زیبا و حماسی است. تصور اولیه بنده این بود که شاعر این نوحه مجتهد شهید شیخ محمد علی حسام الشریعه صدخروی(سبزواری) از عالمان ناشناخته قرن 13 هجری سبزوار است که سه کتاب خطی: 1-(دیوان اشعار) 2-(میزان العقاید) 3-(مرآت التواریخ) ازایشان به یادگار مانده است. شرح زندگانی این عالم شهید در این کتاب آمده است:(صدخرو خاستگاه فرهنگ - تالیف : محمد عمادی پور -انتشارات عابد-چاپ اول 1380)

اما در تماسی که استاد سید فرید قاسمی با بنده داشتند یادآوری نمودند که شاعر اصلی این نوحه "صامت بروجردی" است و اعلان داشتند که این شعر به طور کامل در دیوان صامت به چاپ رسیده است. با توجه به دقت علمی که از استاد قاسمی سراغ دارم در صحت ادعای ایشان شک نکردم . اضافه بر آن دیدن دیوان صامت هم تردیدها را زایل می کند . همچنین این مسئله در پایگاه های اینترنتی هم قید شده است.(اینجا را ببینید)
به هرحال اقبال گسترده مردم ایران و کشورهای شیعه نشین می توانست فرصت مناسبی برای معرفی این شاعر توانمند لرستانی باشد که با غفلت از دست رفت!