سه شنبه هشتم آبان 1386
ناگهان چقدر زوددير مي شود...
باور كردني نيست ، همين ديروز بود در باره اش فكر ميكردم.يك باره خبر رسيد :قيصر امين پور آسماني شد!!
جامعه تازه داشت متوجه مي شد كه قيصر امين پور نه از برترينها كه بزرگترين شاعر معاصري است كه در ميان ما زندگي ميكند ،چقدر بي ادعا وساده وبي آلايش بود و چه مايه لطيف وصميمي مي سرود!
گويا در ميا ن قبيله هنرمندان به ويژه شاعران بناست كسي در زمان حياتش آنگونه كه هست شناخته نشود. مرگ براي اين طايفه ابزار شناسايي شده است، البته براي قيصر امين پور كه دريافته بود خيلي زود
دير خواهد شد مرگ لحظه عزيمت او بود:
باز هم همان حكايت هميشگي
پيش از آنكه با خبر شوي
لحظهء عزيمت تو ناگزير مي شود
آه اي دريغ و حسرت هميشگي
نا گهان چقدر زود دير ميشود.
روحش قرين رحمت و شادماني
وبلاگ نویسان درباره قیصر امین پور نوشته اند:
علیرضا آستانه:نمی دانم چرا امروز باران نباریده است. دل ما که پر از ابرست
"مرگ از طنین هرگز/ می زاید" و قیصر گفت: "هرگز / دلم نخواست بگویم"/ هرگز ".
می دونم جای خالیش رو توی شعر هیچ کی نمی تونه پر کنه٬
حیف که تو این دنیای مجازی ووبلاگ نمیشه سر رو رو پای کسی گذاشت.نمیشه خودت رو بندازی بغل یکی و گریه کنی.
قافله بار ائ کنه دلم وه بارس چي بارئ سر دلم گرت و غوارس
قافله بار ائ کنه زه شا خراسو دلم چي چاله تشي منده وه جاسو
تش سئري وه دلم زئدي و رهدي مر ودي بي سي تشئ ويدي و رهدي
زه گتند تا دشت اؤ بيد تا عقيلي همه جا سؤز اويده سؤزه قصيلي
همه جا سؤز اويده غير زه دل مهُ ائ گره نه کي گُشه زه مشکل مه
زه گتند زدوم وه در تا شيخ سليمو تا قيامت يادمه او عهد و پيمو
زه گتند زدم وه در تا پل پرزين پره لام گل باوينه پره دلم خين
زه گتند زيدوم وه در دينداته گردم تهُ گل سُر مني مه خار زردم
آسمو اؤرئ گره زه قيل سياتر شؤ و روز تي ره تنم وا ائ تيا تر
بخت تو چي رخت ته سؤزه قصيلي بخت مه چي رخت مه سيا و نيلي
وا کتوه حافظم گردمه فالئ دشمنت بينا چه فالي و چه حالي
خلاصه خوبیها برای امام خمینی، از کتاب تنفس صبح
لبخند تو خلاصه خوبیهاست ----- لختی بخند خنده گل زیباست
پیشانیت تنفس یک صبح است ----- صبحی که انتهای شب یلداست
در چشمت از حضور کبوترها----- هر لحظه مثل صحن حرم غوغاست
رنگین کمان عشق اهورایی----- از پشت شیشه دل تو پیداست
فریاد تو تلاطم یک طوفان----- آرامشت تلاوت یک دریاست
با ما بدون فاصله صحبت کن----- ای آن که ارتفاع تو دور از ماست
راز زندگی: از کتاب به قول پرستو- نشر زلال- چاپ اول 1375
غنچه با دل گرفته گفت: 
زندگی
لب زخنده بستن است
گوشه ای درون خود نشستن است
گل به خنده گفت
زندگی شکفتن است
با زبان سبز راز گفتن است
گفتگوی غنچه وگل از درون با غچه باز هم به گوش می رسد
تو چه فکر میکنی
کدام یک درست گفته اند
من فکر می کنم گل به راز زندگی اشاره کرده است
هر چه باشد اوگل است
گل یکی دو پیرهن بیشتر ز غنچه پاره کرده است!
آثار :
1- تنفس صبح
2- در کوچه آفتاب
3- مثل چشمه ، مثل رود
4- ظهر روز دهم
5- آینه های ناگهان
6- گلها همه آفتابگردانند
7- گزینه اشعار « مروارید »
8- بی بال پریدن
9- طوفان در پرانتز
10- به قول پرستو « مجموعه شعر نوجوان »
11-سنت و نو آوری در شعر معاصر
