"کن خموش این دوزخ از "گفتار سبز

کان زمرد دافع این اژدهاست

بعضی آدم ها هستند که همیشه دوست داشته ام یک فصل راجع به آنهابنویسم . حداقل اینکه در یکی از پست ها هم معرفی کنم و هم عقیده ام را  راجع به آنها بیاورم. یکی از این آدم ها "استاد سید فرید قاسمی"ست، یکی هوشنگ حبیبی، یکی علیرضا آستانه،یکی ابراهیم خدایی،یکی ایرج کاظمی ،یکی محمد کاظم علی پور(بخصوص!)، یکی هم همین یوسف علیخانی !
این مقدمه را گفتم تا همین جا به خودم قول بدهم یواش یواش سراغ این آدم بروم!اما چرا به قول نیما یاد بعضی نفرات برایم تداعی شد شنیدن خبر چاپ کتاب تازه یوسف علیخانی درباره حسن صباح است.
علیخانی هم داستان نویس خوبی است( نمونه اش داستان قدم بخیر مادربزرگ من بود)، هم پژوهشگر خوبی ( نمونه اش تحقیق خواندنی و البته دیدنی روایت عزیز و نگار است)، هم مترجم قابلی (یوسف چند سالی است مترجم عربی جام جم آنلاین است) هم عکاس خوبی ( عکس هایش را در تادانه لابد دیده اید)و هم وبگرد توانمندی ( اداره سایت قابیل و وبلاگ حرفه ای تادانه کار هر کسی نیست) از همه این ها مهمتر یوسف این مرد بلند بالای الموتی تاتی زبان انسان نازنینی است.شیر آهنکوه مردی که دلش مثل گنجشک است. ساده و صمیمی و صادق با ظاهری غلط انداز و بشکوه!
این را اضافه کنم تلاشی که او برای کشف و معرفی قدم خیر زن اسطوره ای لر نشان داد در کمتر محقق لرستانی دیده ام.
یوسف علیخانی به روایت خودش

نوشته شده توسط والی زاده در 2 بعد از ظهر |  لینک ثابت   •