کفرو ایمان,حق وباطل, خوبی وبدی,سیری وگرسنگی,عقل وجنون .فاصله همه اینها به اندازه تار مویی است وگاه آنقدر نزدیک به هم وبرخی مواقع آنقدر دارای مرز مشترک که باور کردنی نیست.

نفس چون فرو می رود ممد حیات است و اگر برنییاید  پایان آن.تشنه ای را جرعه ای آب سیراب میکند وگرسنه ای  را با لقمه ای نان می توان از مرگ نجات داد.عقل وجنون هم به همین  گونه اند .جهان مملو از اضداد است و از این قرابت ضدها و در عین حال تفاوت های عمیق پر است

 در جهان دو بانگ می آید به ضد

تا کدامین را تو باشی مستعد

طبیعت انسان مستعد دریافت و حرکت در هر دو مسیر است ولوازم سیر در این دو هم بر قرار و بردوام و دایمی است ودر این باره می توان کتابها نوشت و دفتر ها به سواد قلم پر کرد .

باشد برای نوبتی دیگر